Wi-care maakt passende kleding vanzelfsprekend

Bruidskleding

Bruidskleding wordt exclusief ontworpen. Deze bruidsjurk is tweedelig. De rok kan helemaal open gelegd worden. Het bovenstukje kan wikkelen aan de achterzijde. Hierdoor is het gemakkelijker om deze jurk aan te trekken. Ook het kostuum van de bruidegom wordt helemaal op maat gemaakt. Neem contact met ons op
Mijn ervaring delen
Ervaringen
Janine

Mijn naam is Janine, ik ben 30 jaar en op 23 mei 2003 getrouwd met Prashant in Dordrecht, in een bruidsjurk van Wi-Care. Ik ben geboren met spina bifida (open rug), kan lopen, maar voor langere afstanden maak ik gebruik van mijn rolstoel. Om mijn benen draag ik beugels tot mijn knieën. Een jaar of...

twee geleden zijn Prashant en ik begonnen met het maken van plannen voor ons huwelijk. Samen met mijn aanstaande ben ik uit nieuwsgierigheid gaan kijken naar een bruidsjurk in een reguliere bruidszaak. Dan kom je er al heel snel achter, dat je als gehandicapte toch een probleem hebt. Maten kloppen totaal niet vanwege mijn lengte( 1.50 meter). Aantrekken van een jurk lukt gewoon niet, heb je er eindelijk een gevonden die je dan nog net met veel trekken en sjorren aan kunt krijgen, dan zit het voor geen meter. Als je met zo’n jurk gaat zitten ( wat een rolstoelgebruikster toch voornamelijk doet) dan is er veel te veel stof aanwezig. Het zit allemaal in de weg. In de bruidszaak snapten ze niet wat mijn probleem was. Als je dit een probleem vindt, dan neem je toch gewoon een strakke jurk, was hun advies! Een gewone bruid gaat toch ook zitten???????? Ze vonden het vreemd dat wij ons hier druk over maakten. Het ging zelfs zover dat ze een halve hoepel in de rolstoel adviseerden. Toen ben ik echt heel hard de winkel uitgereden. Eind mei 2002 ging ik samen met Prashant naar de Support 2002 in Utrecht. We hadden gelezen dat er een modeshow zou zijn. Heel toevallig kwamen we net bij de catwalk aan, toen de modeshow bezig was. We hoorde de klanken van Adios no ninia en wat zagen we…………… een gehandicapte bruid in de rolstoel met een schitterende bruidsjurk. Toen hadden we alle twee zoiets van daar gaan we maar eens even praten; bij Wi-Care. Alleen wisten we toen nog niet wanneer we gingen trouwen. Een paar maanden later wisten we meer. Er werden afspraken met Wilma van Wi-Care gemaakt. IK had zelf heel sterk het idee dat ik eigenlijk alleen in een broekpak zou kunnen trouwen. Wilma was er echter van overtuigd dat een bruidsjurk geen enkel probleem zou zijn. Mijn grootste twijfel was dat het me niet zou staan. Wilma heeft een soort prototype gemaakt. Een rok aangepast aan mijn zit, achter strak en voor met uitlopende banen. Vanwege die zitvorm in mijn bruidsrok was het wel de bedoeling dat ik tijdens onze huwelijksdag niet of nauwelijks zou gaan staan. Staan met een aangepaste rok is niet elegant, zitten met een gewone rok is geen gezicht. Er zit dan veel te veel ruimte bij het zitvlak. Ik heb toen heel bewust gekozen om die dag te blijven zitten, ook omdat het staan te veel van mijn energie zou vergen. Toen het prototype eenmaal klaar was, ging het heel snel. Stof uitzoeken, twee keer passen en klaar was mijn bruids-tenue. Mijn moeder kwam tijdens het passen op het idee dat een sluier wel heel erg leuk zou zijn, omdat je dan ook aan de achterzijde van de rolstoel ook kon zien dat er een bruidje in zat! Uiteindelijk was het zover……………… de grote dag 23 mei. Eerst naar de kapper, sluier in het haar, terug in de auto, zelf rijden met de sluier achter het stuur………….. Jurk aan, alles ging goed, in 20 minuten was ik de bruid. Nou hadden mijn moeder en ik van te voren wel een keer geoefend met het aantrekken, en het plaats nemen in de rolstoel. Toen kwam Prashant……………..De eerste reactie van Prashant was: wat leuk! Prashant vond het een verassing mij in een bruidsjurk te zien. Dit had hij absoluut niet verwacht, omdat hij mij nog nooit in een rok of jurk heeft gezien. Hij was ervan overtuigd dat ik zou trouwen in een broek. Ik draag ook nooit een rok of jurk omdat het er voor mijn gevoel raar uitziet, vooral omdat ik in het dagelijks leven toch nog vaak loop. Ik voel me dan ook heel onzeker. Dat onzekere gevoel was nu helemaal weg. Iedereen stond perplex. Wel honderd keer heb ik de vraag moeten beantwoorden van welk merk de jurk was en waar ik deze gekocht had. ’s Avonds bij het dansen kregen de gasten pas in de gaten dat de jurk tweedelig was. Het was ook prettig dat de jurk in het geheel niet kreukte. Tot slot. Ik ben heel blij dat we Wi-Care hebben gevonden. Ik voelde me bij Wi-Care absoluut niet zielig behandeld maar gewoon heel serieus genomen, wat heel belangrijk is. Ik heb ook geen moment getwijfeld aan het advies van Wilma, ze komt heel vastberaden en zeker over. Ik wil Wi-Care niet overspannen maken………….., maar het zou zeker goed zijn als bladen zoals Margriet, Libelle, Viva, de Flair en noem maar op, hier eens aandacht aan wijden. Dit moet niet alleen in blaadjes van patiënten verenigingen. Aanstaande bruiden met een handicap zou ik willen adviseren: laat je niets op de mouw spelden door verkopers in een reguliere bruidszaak, het gaat die mensen er alleen maar om om te verkopen. Ze hebben geen idee waar iemand in een rolstoel mee te maken heeft wat kleding betreft. Ga op je eigen gevoel af en neem geen genoegen met iets waar je je eigenlijk niet helemaal prettig in voelt. Ik kan niet onder woorden brengen wat het nu uiteindelijk voor mij heeft betekend, daarvoor schiet er teveel door me heen. Ik denk dat ik genoeg vertel als ik zeg dat ik me op en top bruid voelde.

LEES HELE VERHAAL